Verhalen van de makers

Deze rubriek is bedoeld voor de makers van de mozaïeken. Het is leuk als jullie een soort dagboek bijhouden op deze site van jullie vorderingen, leuke dingen die je meemaakt en tips die je hebt voor collega stekers.

Voeg een verhaal toe!

Verhalen

Schouwstraat and Friends. 5 jaar geleden vroeg mijn buurvrouw of ik geen zin had om mee te doen met een mozaiek maken van hyacinten. Natuurlijk kende ik deze nog wel uit mijn jeugd als zoon van een bollen en bloemenkweker. Maar nooit over nagedacht om mee te doen. Zelf schilder ik voor de hobby en de stijl waarin ik schilder is uitermate geschikt voor een mozaiek. Dus je wilt je buren te vriend houden en heb ingestemd. Voor het ontwerp zijn we gegaan voor een al bestaand schilderij van een vrouwen portret genaamd BLUE. En zoals je verwacht bestaat dit uit meerdere kleuren blauw. Dit is natuurlijk met hyacinten geen probleem. De originele is 90 x 90 cm en we besloten dat 100 x 100 cm de maat zou worden. Dus een frame gemaakt met tempex erin en deze geschilderd. De buren zouden de bloemen halen op de bewuste dag en zoals ook nu het geval is moest het kunstwerk op zaterdag om 8.00 uur klaar staan. We zouden op vrijdagavond gaan steken na het werk. Mijn buurvrouw die zeer bekend is om haar culinaire kookkunsten zou voor de lege magen zorgen zodat we hierna konden starten. De deelnemers bestonden uit de familie van der Lans (4 personen) en de familie de Groot (5 personen) Dit zijn 3 volwassenen en 6 kinderen. Deze laatste waren nog niet op een leeftijd dat hier hele hoge verwachtingen aan mochten worden gesteld. Thuis gekomen uit mijn werk +/- 18.20 zag ik dat de kwaliteit van de bloemen niet echt geweldig was en besloot na het eten nog even een rondje bollenstreek te doen met de buurman om alle benodigde kleuren te vergaren. Dit moesten hoofdzakelijk blauwtinten zijn en hier hadden we er 1 van. De buurvouw zou alvast gaan beginnen met de kinderen welke dan alle ruimte hadden en alvast een leuke start konden maken. Althans dat was het idee. Als zoon van plaatselijke kweker ken je ook de nodige mensen en om 8.30 uur waren we terug met de nodige bakken hyacinten. Eerst tijd voor koffie en een koek. Het gaat ten slotte om de gezelligheid en zo'n plaatje van 100 x 100 cm is natuurlijk zo klaar. De kinderen hadden in anderhalf uur een stukje van 20 x 20 cm gestoken en dan heb ik naar boven afgerond. Allemaal even wat drinken en misschien is het handig om eerst de kinderen even naar bed te doen. Zo gezegd zo gedaan en om half 10 stonden daar 3 volwassenen met nog 1 kind klaar om verder te gaan. Vol enthousiasme ging ik met de eerste kelkjes aan de slag. Dit alles in de woonkamer op de eettafel. Deze was ondertussen flink verbouwd en de hele ruimte rook naar een hyacinten parfumerie. Na een uurtje kregen we in de gaten dat het minder snel ging als verwacht. Wat een geluk dat de vorige bewoners van het huidige pand even kwamen kijken en deze werden als vrijwilligers aan gewezen om te assisteren. Maar we zagen al dat het heel laat zou gaan worden als we zo bezig bleven dus toen de straat en buurt af om meer vrijwilligers te zoeken. En deze kwamen er. Zowel uit de straat als van om de hoek. Vandaar de naam. Dan heb je voldoende mensen en dan is het 11.15 uur en zie je dat je te weinig spelden hebt gehad. Ja waar haal je om die tijd nog spelden vandaan? Dus wij aan het bellen en via, via hoorden we dat we deze bij het Grachthuisje konden halen. Om 2.00 uur zat het erop. Tussendoor had ik met de buurman een constructie verzonnen om het bewuste werkstuk op te presenteren. Om 7 uur ging de wekker en dacht ik waar ben ik aan begonnen maar je moet het wel afmaken dus onder de douche en dan knap je al gauw weer op. Hij hing binnen 5 minuten en zag er geweldig uit. Om 19.00 uur was de uitslag in het Poelhuijs. En ja hoor we zaten in de prijzen. Een hoop bekende gezichten en gezelligheid. Plus de zondag erna de hele streek af om te kijken wat de concurrentie had gemaakt. Ook dan kom je weer allerlei mensen tegen en hoor je de herkenbare verhalen. Toch wel leuk dat mozaïeken. Met dank aan de buurvrouw. Dus toen ze er een jaar later weer over begon kon ik haar niet teleurstellen. De organisatie is hier ook iets aangepast zodat het geen nachtwerk meer word. Maar elk jaar zijn er toch weer verrassingen waardoor je inventief moet blijven om de eindstreep te halen. Het moet natuurlijk ook niet allemaal vanzelf gaan. Ondanks de perikelen van de voorgaande jaren van het wel en niet doorgaan van wedstrijden en het stoppen van de organisatie hebben we vorig jaar met vol enthousiasme de kans weer aangepakt om dit tot een leuk jaarlijks evenement te maken. Hierbij wil dan ook de vrijwilligers en organisatie bedanken voor de tijd die ze er in steken. Hier gaan veel meer uren in zitten dan de meeste mensen verwachten (net zoals het steken) en dit geheel belangeloos. Dus bij deze. Op naar 2014. Dan gaan we nu de fiets pakken en het rondje streek 2013 maken. Heel veel plezier allemaal en tot ziens of horens. Frenk de Groot van Schouwstraat and Friends
Door: Schouwstraat Lisse op 29-04-2013 16:40:38 | 4059

Verhaal toevoegen:

*
*
*